Amsterdam in Sydney

Zondag 1-11-2009, 13.43

Koud 24 uur in Sydney begin ik in stapjes mijn leven hier op te bouwn. Als goed 21e eeuwder heb ik direct na het inchecken in mijn appartement mij verbonden met de rest van de wereld door een simkaart en mobiele internet kaart te kopen. Dat je maar connected bent. Met de internet toegang heb ik een fietsenwinkel gevonden en, zoals een echte Nederlander betaamt, heb ik vanochtend een nieuew fiets gekocht. Compleet uiteraard met stevig slot maar ok, en dat voor Australie, met een fietshelm. Toegegeven, het voelt wat onwennig en staat niet geweldig, maar omdat iedereen het draagt is het niet zo erg. Nu de things nog (en hier is dat niet hetzelfde als een string!).

Ik zit nu bij Circular Quay met uitzicht op het Sydney Opera House en, verrassend, naast de Amsterdam, het cruiseschip van de Holland America Lijn.Zo zit dus de hele familie vlak bij Amsterdam vandaag, een mooie gedachte.

En wat ik van Sydney vind? Het wordt mooier met het uur, de zon schijnt heerlijk, de lucht is schoon, alles is mooi, af en schoon en er is geen herrie. Ga ik Mumbai missen? Mischien, maar nu even niet.

India, het is voorbij

Donderdag heb ik mijn laatste afscheidslunch met het team in Mumbai gehad. Onverwacht was de laatste dag op kantoor toch nog een volle dag met 'small small things' die nog even gedaan moeten worden. Even bijpraten met deze en gene, nog wat laatste informatie en goedbedoelde suggesties uitwisselen en hopen dat het blijft werken. Maar het is India dus ik weet dat alles vergankelijk is.

Drie jaar India was geweldig. Voor wij kwamen wist ik al dat het hoge pieken en diepe dalen zou worden. En dat is uitgekomen. De weekenden het eerste jaar waren moeilijk. De beperkingen die je ervaart, de beperkte keuze in activiteiten en de ontstellende kwaliteit van alles hebben mij meerdere malen doen afvragen of dit het allemaal waard was. Maar dan de andere kant, de uitdaging om iets op te bouwen, de sfeer op kantoor (zeker de eerste twee jaar), de geweldige mensen in mijn team en de organisatie maakten alles goed. En, verrassend, met de tijd is de balans verschoven. Met mijn team ging het alsmaar beter en met het 'empoweren' veranderde mijn rol en bleef meer tijd over voor de familie. Tegelijkertijd werden de banden met de andere overgebleven expats nauwer, nogeens versterkt door nu al historische pubcrawls en 'monsoon bachelors'. En dit alles waren de hoge pieken. En inderdaad, de pieken waren veel belangrijker dan de dalen die over tijd makkelijk vergeten worden. Sommige kansen komen maar eens in je leven voorbij en India was er zo een van. Het is nu voorbij en het is de vraag of er nog een keer een 'hardship posting' voorbij komt. En wat we dan doen? Wie weet? Maar nu op naar Australie, het land van de kangaroos en koalas, de stranden en de thongs en plenty of mates!